Καθημερινά ερχόμαστε αντιμέτωποι με ένα πλήθος αλλαγών. Αλλάζουν οι καταστάσεις είτε είναι κοινωνικοπολιτικές, είτε προσωπικές... αλλάζουν όσο ο χρόνος κυλά. Οι αλλαγές όμως δεν συμβαίνουν -ούτε επηρεάζουν- μόνο το χώρο ή το περιβάλλον στο οποίο ζούμε. Αλλάζουμε και εμείς οι άνθρωποι χρόνο με το χρόνο. Η πιο εμφανής αλλαγή θα έλεγε κανείς ότι συμβαίνει στην εξωτερική μας εμφάνιση.
Όπως στα πορτραίτα Identidades της Ana Oliveira. Ίσως, η αλλαγή αυτή να μοιάζει κάπως ύπουλη... διότι αργεί πολύ να φανεί η διαφορά από το ένα στάδιο στο άλλο. Γίνεται τόσο σταδιακά που δεν την αντιλαμβανόμαστε άμεσα. Η αλλαγή όμως, θα συμβεί θες, δε θες' ο μόνος τρόπος να την δεχθείς με περισσότερη συγκατάβαση είναι να μην τη φοβάσαι. Ή μάλλον την στιγμή που νιώσεις το φόβο να χιμήξεις κατά πάνω του και να τον αντιμετωπίσεις. Είναι ύπουλες οι αλλαγές, και κάποιες φορές σιωπηλές, μα από εμάς εξαρτάται...
Προσωπικά νιώθω ότι δε φοβάμαι τέτοιου είδους αλλαγές, αλλά και γενικότερα οι αλλαγές πάντα μου έφερναν στο νου ότι κάτι νέο, κάτι φρέσκο ξεκινά. Είτε αυτό είναι μια νέα κατάσταση, είτε το επόμενο στάδιο, είτε ένα βήμα (ακόμη κι αν είναι προς τα πίσω, σίγουρα δε θα βιώσεις την στιγμή όπως στο παρελθόν)...
Πιστεύω ότι με την αλλαγή μου δίνεται μια ευκαιρία' ευκαιρία να ανοιχθούμε σε κάτι νέο ή να πλάσουμε ξανά κάτι παλιό. Κάποιοι ίσως, φοβούνται το αποτέλεσμα ή που μπορεί αυτή η αλλαγή να οδηγήσει' κι αν οδηγήσει σε κάτι χειρότερο από πριν; όχι, δεν υπάρχει το χειρότερο και το καλύτερο, ούτε μπορούμε να προβλέψουμε το αποτέλεσμα. Αυτή η σκέψη είναι μια παγίδα που το ίδιο το μυαλό μας την σχηματίζει...
Η κάθε στιγμή, όπως και η κάθε αλλαγή (καθώς και το αποτέλεσμα που αυτή μπορεί να φέρει) είναι ένα κομμάτι ξεχωριστό και μοναδικό. Είναι στο χέρι μας να το αρπάξουμε και να το πλάσουμε όπως εμείς θέλουμε. Κι αν κάνουμε λάθος ή κάτι δεν συμβεί όπως το υπολογίζαμε είναι στο χέρι μας να προσπαθήσουμε να το μετουσιώσουμε ξανά.
Πιστεύω ότι με την αλλαγή μου δίνεται μια ευκαιρία' ευκαιρία να ανοιχθούμε σε κάτι νέο ή να πλάσουμε ξανά κάτι παλιό. Κάποιοι ίσως, φοβούνται το αποτέλεσμα ή που μπορεί αυτή η αλλαγή να οδηγήσει' κι αν οδηγήσει σε κάτι χειρότερο από πριν; όχι, δεν υπάρχει το χειρότερο και το καλύτερο, ούτε μπορούμε να προβλέψουμε το αποτέλεσμα. Αυτή η σκέψη είναι μια παγίδα που το ίδιο το μυαλό μας την σχηματίζει...
Η κάθε στιγμή, όπως και η κάθε αλλαγή (καθώς και το αποτέλεσμα που αυτή μπορεί να φέρει) είναι ένα κομμάτι ξεχωριστό και μοναδικό. Είναι στο χέρι μας να το αρπάξουμε και να το πλάσουμε όπως εμείς θέλουμε. Κι αν κάνουμε λάθος ή κάτι δεν συμβεί όπως το υπολογίζαμε είναι στο χέρι μας να προσπαθήσουμε να το μετουσιώσουμε ξανά.
Όχι, τις αλλαγές δεν τις φοβάμαι, τουλάχιστον όχι παραπάνω από την στάση μας... την στάση που μπορεί εμείς να έχουμε απέναντί τους. Ναι, τα τελευταία χρόνια μάλλον έχω καταλήξει να φοβάμαι την στάση του ανθρώπου... το πόσο ευάλωτος γίνεται απέναντι στις παγίδες που ο ίδιος δημιουργεί... Έχω καταλήξει να εκπλήσσομαι με την αντίδραση του ανθρώπου μπροστά στις αλλαγές που συντελούνται. Κι όχι πλέον με τις αλλαγές καθαυτές...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου